Stuk Rood Vlees belazert Willem-Alexander

Mijn achtergrond sinds 1982 is econometrie, staathuishoudkunde (Political Economy) en Public Choice, en sinds 2008 ben ik ook eerstegraads bevoegd leraar wiskunde.

Voor augustus 2017

Gordon Tullock beschreef Public Choice als:

“the use of economic tools to deal with traditional problems of political science

Ik heb het een en ander onderzocht op dit terrein: aan de Stelling van Arrow, aan de Trias Politica en Tinbergen’s vraagstuk van de optimale maatschappelijke orde, een boek “Voting Theory for Democracy“, over de ontketende kiezer en de kroonjuwelen van D66, over de didactiek van het verschil tussen evenredige vertegenwoordiging en districtenstelsel, hier samengevat in Mathematics Teaching 222, en sinds 2016 ook onderzoek naar de onderliggende redenen voor Brexit.

Voor dit onderzoek heb ik niet slechts gekeken naar de literatuur in de Political Economy of Public Choice, maar ook bij de alternatieve aanpak door de politicologen.

Helaas heeft mijn onderzoek geen aandacht gekregen van politicologen. Wel waren er wiskundigen die voorrang gaven aan abstractie en daarmee verkiezingen verkeerd voorstelden, zie het opstel: “Pas op met wiskunde over verkiezingen“. Politicoloog Robert Dahl (1915-2014) voelde aan zijn water dat die wiskundigen verkeerd bezig waren maar kon niet aangeven wat er precies mis was, verzon een eigen antwoord, en droeg zo bij aan verwarring.

Vanaf augustus 2017

Mijn probleem met Gordon Tullock’s definitie is dat mij in augustus 2017 bleek dat de “political science on electoral systems” (preciese aanduiding van deze tak) geen empirische wetenschap is, maar nog vastgeklonken aan de geesteswetenschappen. De traditionele aannames uit filosofisch denken blijken daar nog belangrijker dan goed waarnemen waar je nu precies mee bezig bent. Het bewijs voor deze diagnose staat in dit artikel uit 2018: “One woman, one vote. Though not in the USA, UK and France“. Gordon Tullock (1922-2014) gebruikte nog de term “political science” maar hij had beter “political humanities” kunnen schrijven. Mijn diagnose in 2017 is dus een belangrijke en wereldschokkende ontdekking. We kunnen nu beter begrijpen dat de wereld door die politicologen verstierd wordt, die zich voordoen als harde empirische wetenschappers en zelfs zogenaamde ingenieurs maar eigenlijk tovenaarsleerlingen zijn.

In augustus 2018 is er dit boek “Democratie met en door Wetenschap” (DMDW), met hier een reactie door bestuurskundige Joost Smits. Dit is de eerste keer ooit van een reactie op mijn werk door iemand uit de wereld van politicologie en bestuurskunde (afgezien van de korte weblog reacties op het LSE weblog hieronder).

Vers van de pers is dit memo van 17 oktober 2018 in de Newsletter van de UK Royal Economic Society (RES), dat een overzicht geeft van mijn bevindingen in 2016-2018 over Brexit: “Brexit’s deep roots in confusion on democracy and statistics“.

Addendum 6 november 2018

Me Judice heeft nu deze variant van de tekst over de Brexit, met ook een verwijzing naar de Nederlandse Staatscommissie parlementair stelsel (Scps).

Addendum 24 oktober 2018

De toespraak van het staatshoofd in de Royal Gallery staat hier. De sleutelpassage is deze:

“The United Kingdom has decided to leave the European Union. It truly saddens us to see a close partner leave. But of course, we fully respect your country’s choice.”

Wanneer de Britten bij de EU zouden blijven omdat ze goede informatie ontvangen, dan zou dit verdriet zijn opgelost. De goede informatie is dat “politicologie over kiesstelsels” (inclusief referenda) een pseudo-wetenschap is gebleken. De Britten hebben voor een goed deel van een eeuw hierover verkeerde informatie van hun academies ontvangen. Dit is een nieuwe ontdekking uit augustus 2017, die staat bewezen op MPRA 84482 van 11 february 2018.

Wanneer de Britten uit de EU willen kun je dat slechts respecteren. De wetenschappelijke ethiek blijft echter dat je mensen goede informatie moet geven. Nederlandse wetenschappers hebben hier een taak, zowel aan het publiek (met contacten in de UK) als aan collegae wetenschappers (met contacten in de UK). Wanneer Nederlandse politicologen, de Nederlandse Kring voor de Wetenschap der Politiek (NKWP) en het weblog Stuk Rood Vlees (SRV) correct op deze ontdekking uit 2017 hadden gereageerd, dan had deze toespraak van het staatshoofd heel anders kunnen luiden, en had de herbezinning ook veel eerder kunnen zijn begonnen. Vanzelfsprekend is mijn analyse in het Engels en hadden de Britten ook zelf kunnen lezen, maar zij hebben niet de praktische ervaring met het Nederlandse stelsel van gelijke evenredige vertegenwoordiging en hebben in pseudo-wetenschap daarover vooroordelen ontwikkeld.

NKWP en SRV

In Nederland is er de Nederlandse Kring voor de Wetenschap der Politicologie (NKWP). Het bestuur van de NKWP had er geen begrip voor dat ik een zij-instromer was en bleek niet bereid om alleen nog maar met me mee te denken hoe om te gaan met de diagnose dat de “politicologie over kiesstelsels” geen empirische wetenschap blijkt. In mei 2018 was ik lid geworden van NKWP maar eind september zegde ik dat lidmaatschap op, want het is bizar dat men er niet eens over wil meedenken, zie mijn brief aan het bestuur.

In de Nederlandse wereld van de politicologie is er ook het weblog “Stuk Rood Vlees” (SRV). Dit weblog is opgezet vanuit de academische politicologie om een brug te slaan naar het maatschappelijk debat. Degenen die SRV hebben opgezet vormen de redactie, en daarnaast zijn er diverse auteurs waaronder bijv. ook sociologen. De NKWP geeft SRV subsidie. Het “mission statement” van SRV stelt:

“Ons belangrijkste doel is dan ook om politicologisch onderzoek toegankelijk te maken voor een breder publiek, zoals The Monkey CageAndrew Gelman en Nate Silver de afgelopen jaren hebben gedaan.”

Maar Nate Silver heeft een achtergrond in economie en is doorgegaan in statistiek van verkiezingsuitslagen. Vervolgens staat de Monkey Cage ook open voor economie:

“We publish political scientists, usually in universities or comparable research positions, writing about their particular area of expertise. Occasionally we publish pieces by scholars in affiliated disciplines — such as sociology, economics, psychology, or history — if their contributions are relevant to politics.”

Opname van een bijdrage vanuit staathuishoudkunde en Public Choice zou dus ook vallen onder de “mission statement” van SRV. Een bijdrage hoeft niet uit de universiteit maar mag ook een “comparable research position” zijn. Als SRV inderdaad daaraan voorbeeld neemt.

Niet alleen persoonlijk maar met status

De oprichters van SRV schrijven:

“En oké, we zijn natuurlijk vooral gigantische nerds die het leuk vinden om in onze vrije tijd over ons werk te schrijven.”

Ik geloof graag dat redactie en auteurs in hun persoonlijke tijd aan SRV bijdragen met liefde-werk-oud-papier. Aan de academie dienen zij zich te concentreren op publicaties in tijdschriften. Het hangt er maar vanaf hoe de beloningsstructuur aan een academie is. Gezien dit persoonlijk aspect zou je kunnen proberen te stellen dat de academies geen bemoeienis met SRV hebben. Toch, SRV profileert zich met een status die aan de academische aanstellingen worden ontleend, zie het “Over SRV“. Dus het is wel degelijk piggy-backing op de universiteiten. Bij kritiek op SRV mogen ook de universiteiten zich aangesproken voelen. Wanneer VVD-voorzitter Henry Keizer in zijn persoonlijke tijd op een bepaalde manier geld verkrijgt dan kan toch de VVD aangesproken worden op de gang van zaken. Dus wanneer politicologen de wereld voorspiegelen dat zij “science” zijn terwijl zij dat niet zijn dan kunnen ook de universiteiten daarop worden aangesproken, hoezeer ook de redactie hun betrokkenheid bij SRV als iets persoonlijks ervaren.

Hetzelfde onderwerp, maar Public Choice en geen “political science”

Ikzelf doe zowel wetenschap als een brug slaan van wetenschap naar de maatschappij. De voor mij relevante onderwerpen zijn gelijk als bij SRV, alleen kijk ik ernaar vanuit de achtergrond van de econometrie en nu ook de didactiek van wiskunde.

De kritiek op de redactie van SRV

De redactie van Stuk Rood Vlees (SRV) op 19 oktober 2018:

  • negeert de kritiek dat “politicologie over kiesstelsels” pseudo-wetenschap is gebleken, want de redactie weigert naar het bewijs te kijken,
  • lastert per email aan bestuur en leden van de NKWP dat die ontdekking niet onderbouwd zou zijn,
  • en misleidt de lezers door hen de kritiek te onthouden, en op SRV door te gaan met zulke pseudo-wetenschap.

Tom Louwerse staat hier nu voor het collectief van de redactie

Mijn communicatie met de redactie van SRV hierover was met Tom Louwerse (Leiden) cc redactielid Tom van der Meer (UvA) en subsidiegever secretaris Walther Kok van de NKWP. Bij het cc aan Tom van der Meer kwam van zijn kant geen protest. Eventueel had hij er geen tijd voor, eventueel was hij het ermee eens.

Mijn diagnose betreft de redactie, aldus het collectief, en de andere leden zouden kunnen stellen dat het alleen Tom Louwerse is, cc Tom van de Meer. Dus zou ik hen allen moeten aanschrijven om dit na te gaan, en allen vragen om naar die email-uitwisseling met Tom Louwerse te kijken. Echter, voor Brexit moeten we onze tijd goed benutten. Vooralsnog volstaat het om SRV collectief aan te spreken op het wangedrag door Tom Louwerse. De andere leden van de redactie mogen vervolgens laten weten wat ze van dat wangedrag vinden.

Voorgeschiedenis met SRV 2017

Op 13 mei 2017 attendeerde ik de redactie van SRV, ieder direct aangeschreven inclusief Tom Louwerse omdat er geen centraal redactie-adres is, op dit memo in de RES Newsletter: “Voting theory and the Brexit referendum question“. Ik schreef de redactie:

“Wanneer u op SRV een verslag van de situatie zou doen, zou mijn advies zijn mij eerst een concept te laten lezen. Ik zou dit laatste toejuichen, want mijn advies is dat wetenschappers uit de EU incl. UK aan de bevolking van de UK uitleggen dat de Brexit referendum vraagstelling wetenschappelijk ondeugdelijk is. Eventueel neemt u dit advies kort op SRV op met verwijzing naar de betreffende links.”

Op 17 mei 2017 meldde ik de redactie dat het Brexit blog van de London School of Economics dit memo had overgenomen, nu met de titel: “The Brexit referendum question was flawed in its design. Aan de redactie van SRV vroeg ik:

“Is er onder u reeds iemand die het argument begrijpt en ondersteunt ?”

Helaas kreeg ik wederom geen antwoord. We nu naar het LSE Brexit blog kijkt, ziet dat dit artikel in oktober 2018 nog steeds een van de populairste bijdragen is, zie de rechter kolom aldaar.

De UK ging op 8 juni 2017 naar de stembus. Me dunkt dat de Nederlandse “politieke wetenschappers” en beslist ook SRV aldus gefaald hebben om hun UK collegae in te lichten om het weer aan de UK kiezers door te geven wat er aan de hand was. Ja, de SRV wil een brug slaan van wetenschap naar maatschappij, maar dan denkelijk zonder te weten wat wetenschap is.

Afgewezen workshop voor Politicologenetmaal 2018

Voor het Politicologenetmaal 2018, gehouden in Leiden, diende ik het voorstel in dat staat in Appendix F van mijn opzeggingsbrief aan de NKWP. Van Tom Louwerse kreeg ik op 15 december 2017 bevestiging dat het was aangekomen. Mij is onduidelijk of Louwerse alleen logistiek betrokken was of dat hij meedeed met de inhoudelijke selectie. Die inhoudelijke selectie heeft niet per se betrekking op de wetenschappelijke kwaliteit maar eerder op wat de organisatoren denken waar belangstelling voor is. Van Hans Vollaard kreeg ik een terugmelding op 11 januari 2018 dat mijn voorstel in Appendix F was afgewezen.

“Allereerst wil ik u hartelijk danken voor uw voorstel om een workshop te organiseren op het Politicologenetmaal 2018. Nu is het geval dat er meer voorstellen zijn dan er mogelijk is. Bovendien zijn er verschillende voorstellen met aanverwante thema’s, die breder van opzet zijn, voorgesteld door een Vlaams-Nederlands duo, dan wel uitzicht geven op afdoende aantal deelnemers. Het organiserend comité heeft daarom besloten uw voorstel af te wijzen. Dat neemt niet weg dat u wellicht met uw paper bij een andere workshop terecht kan, als de directors het accepteren uiteraard, gezien de aanverwante thema’s. Het spijt me dat ik u dit moet berichten, maar ik hoop op uw begrip.”

De Nederlandse politicologie heeft zo bespreking tegengehouden van het bewijs van de diagnose dat “politicologie over kiesstelsels” nog geen empirische wetenschap is. Maar het kan ook zijn dat bijv. ook de lezer dezes meent dat diagnose en bewijs geen belangrijke ontdekking zijn, en dat ik er maar mee moet rondleuren totdat een pseudo-wetenschapper begrijpt dat men verkeerd bezig is. Het is natuurlijk alleszins mogelijk dat de politicologie de econometrische methodologie niet begrijpt – zie mijn opzeggingsbrief aan de NKWP t.a.v. de behandeling van de kloof tussen Zijn & Moeten, Is & Ought, Sein und Sollen. Toch, ook aan de universiteiten zou het mogelijk moeten zijn om respect voor wetenschap op te brengen, en vervolgens via bespreking van het bewijs ook de diagnose te gaan begrijpen.

Volledigheidshalve: Ik heb het paper met het bewijs ook toegezonden aan workshop 5, maar kreeg op 30 maart 2018 van Eline Severs (VUB) te horen, wederom zonder argumentatie, dus “peer review” kan men het niet noemen, het is alleen een selectie op onderwerpen die bij de organisatoren in de smaak vallen:

“It is with regret that I inform you that your paper has not been selected for the Politicologenetmaal workshop on the quality of representative democracy. The pool of submissions was quite competitive this year, but we hope that this will not discourage you from submitting to the conference in the future.”

Deelname aan de workshop over methodologie

Mijn analyse heeft een methodologische component. Hier is een samenvatting van mijn visie op methodologie en filosofie van wetenschap.

Bestuurskundige Joost Smits nodigt me uit voor de workshop 18 op het Politicologenetmaal op 8 juni 2018 om deze twee presentaties te geven: (1) Sheets over SDID met toepassing t.a.v. Brexit, (2) Sheets over het theorema van Arrow. Op 7 juni is er een uitvaart in dierbare kring en ik schrijf Eline Severs dat ik niet aan haar workshop kan deelnemen.

SRV blokkeert “dit soort boekenrecensies”

In augustus 2018 publiceerde ik “Democratie met en door Wetenschap(DMDW). Dit ontving een positief gezinde reactie van Joost Smits. Aan Tom Louwerse, cc Tom van der Meer, stelde ik voor dat Smits, die daartoe bereid was, dit mocht uitwerken tot een nette recensie voor SRV. Niet onbelangrijk is dat DMDW een kritisch advies geeft aan de Staatscommissie parlementair stelsel (Scps), waarvan Van der Meer lid is. Het eindrapport van deze Scps wordt eind 2018 verwacht. Het zou de brug tussen wetenschap en maatschappij dienen wanneer zulke kritische geluiden als in DMDW ook op SRV gehoord zouden kunnen worden. Veel kritische geluiden over het werk van deze Scps zijn er op SRV nog niet te zien.

Joost Smits doet “peer-review on the spot” en schrijft me, en ik citeer aan SRV op 30 augustus 2018:

“(…) ik denk dat de wetenschap gediend is met jouw werk en hoe meer mensen de lust krijgen om het tot zich te nemen hoe beter.”

Op 31 augustus, direct bij terugkomst van zijn vakantie, denkt Tom Louwerse, cc Tom van der Meer, er iets anders over:

“Vriendelijk bedankt voor uw bericht en uw aanbod. Ik moet u helaas mededelen dat we niet op uw aanbod in zullen gaan, omdat het publiceren van dit soort boekrecensies niet binnen de aanpak van Stuk Rood Vlees past. Allicht is er een platform te vinden dat hier wel belangstelling voor heeft.”

Het is mij onduidelijk wat Louwerse met “dit soort” bedoelt. Ja, het boek is zelf-gepubliceerd, maar mijn email aan SRV geeft het peer-review citaat van Smits en verwijst naar het Politicologenetmaal. Wanneer Louwerse het bezwaar precies had geformuleerd dan had kunnen blijken of er een misverstand was, maar op deze manier is er geen communicatie behalve het toewenden van de rug.

Op 1 september reageer ik aldus:

“Hartelijk dank voor uw snelle reactie, zoals u net terugkomt van vakantie. Misschien mag ik u vragen om mee te denken, wanneer een recensie van de bundel DMDW niet kan.”

Hierop krijg ik echter geen reactie. Merk ook op dat Louwerse niet aanbiedt om zo’n ander platform te helpen vinden. Zijn “allicht” toont dat hij niet begrijpt hoe moeilijk het is om die brug van wetenschap naar maatschappij te krijgen. SRV valt voor hem zomaar als manna uit de hemel, en zoiets moet dan toch ook bij anderen het geval zijn. Echter, bij kranten zijn er bijvoorbeeld “redacties economie” en “redacties wetenschap”, maar de combinatie valt niet te vinden, zie mijn bijdrage aan NWO Bessensap.

Ik stel mij zo voor dat sommigen denken dat “peer review bij tijdschriften” op magische wijze iets anders is dan dat collegae hun commentaar geven. Nee, “peer review” is slechts dat collegae hun commentaar geven, en niet iets magisch anders. Het lijkt relevant om hier een van mijn bijdragen aan de Nationale Wetenschapsagenda te citeren:

“Econometrist (Groningen 1982) en leraar wiskunde (Leiden 2008) Thomas Cool / Thomas Colignatus is sinds 1990 getroffen door censuur van zijn wetenschappelijk werk. Binnen de dan beperkte mogelijkheden blijkt het praktisch boeken zelf te publiceren. Academici lijken gefocust op peer-review tijdschriften en boeken en missen dan zulke andere resultaten. Logisch geldt echter dat een academicus die zo’n boek leest ter plekke aan peer-review doet – en voor vragen bij de auteur terecht kan. Zelf publiceren en dat door anderen laten beoordelen is zo in principe een flexibele en efficiente vorm van peer-review. Waarom gebeurt het hoegenaamd niet ? Er is een soort stigma. Het stigma leidt tot gemankeerde academische “wetenschap” omdat men per saldo voorbijgaat aan beschikbare inzichten, zie bijv. deze boeken: “Trias Politica & Centraal Planbureau” (1994), “Definition & Reality in the General Theory of Political Economy” (2000), “Voting Theory for Democracy” (2001), “A Logic of Exceptions” (2007), “Elegance with Substance” (2009), “Conquest of the Plane” (2011), “Common Sense: Boycott Holland” (2012), “The Simple Mathematics of Jesus” (2012). Voor het grotere publiek (niet-econometristen) zijn er: “Democratie & Staathuishoudkunde”, “Een kind wil aardige en geen gemene getallen” en “De eenvoudige wiskunde van Jezus”. Colignatus lijkt maar een voorbeeld.”

Nestgeur

Het zou kunnen dat ik voor de politicologen van SRV niet de goede “nestgeur” heb. Ze zouden kunnen denken dat ik als econometrist en leraar wiskunde onvoldoende van de politicologie begrijp. Ze zouden kunnen denken dat ik eerst maar eens een proefschrift in de politicologie moet schrijven, voordat ik daar iets zinnigs over zou kunnen zeggen. Maar dat wordt dan ad hominem. Het vak economie bevat nog vele elementen uit de geesteswetenschappen, en hoe daar bij de politicologen wordt gedacht heb ik veel gelezen en begrepen. Econometrie combineert economie, wiskunde en statistiek, en is dan een generalisatie en geen specialisatie. Ook ikzelf wil wel eens stellen dat iemand voor een bepaald terrein incompetent is, maar dat doe ik niet ad hominem maar als een controleerbare empirische constatering, kijkend naar de inhoud van het gestelde, en pas daarna kan een gemankeerde vooropleiding een verklaringsgrond zijn. Voor de politicologie en de Public Choice geldt de overlap van onderwerpen, en de econometrie is harde empirische wetenschap. Politicologen dienen naar de inhoud van het argument te kijken. Dus wanneer de politicologen last hebben van zo’n vooroordeel over “nestgeur”, dan is dat een bewijs te meer dat zij onvoldoende besef hebben van wat wetenschap is.

Zondag 14 oktober 2018

Op 14 oktober stuur ik Louwerse en Van der Meer dit bericht:

“Ik heb nu deze uitleg t.a.v. Brexit:

https://boycottholland.wordpress.com/2018/10/12/elizabeth-ii-why-did-nobody-notice-it-in-2008-and-brexit-2018/

Ik zou dit in het Nederlands kunnen vertalen voor SRV. Zou u plaatsen ?

NB 1. In verband met het staatsbezoek van de koning aan de UK op 23-24 oktober zou het actueel zijn om ook aandacht te vestigen op het verschil in kiesstelsels en het falen van de tak van de “politicologie over kiesstelsels”.

NB 2. Ik vraag dan ook toestemming voor verwijzing naar mijn boek “Democratie met en door Wetenschap”. De PDF is online, dus het is niet commercieel bedoeld. PM. Hier een korte reactie door bestuurskundige Joost Smits:

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10217050780931509&set=a.2378670315986&type=3&theater

Donderdag 18 oktober 2018

Op 17 oktober publiceert de RES Newsletter mijn overzicht over Brexit. Op 18 oktober schrijf ik Louwerse, cc Van der Meer, Joost Smits, en NKWP secretaris Walther Kok, met toevoeging van het eerdere bericht van 14 oktober.

“Ik heb nu dit memo in de Newsletter van de Royal Economic Society (RES), 17 oktober 2018.

http://www.res.org.uk/view/art1Oct18Comment.html

T.a.v. Brexit is het een “game changer” dat “politicologie over kiesstelsels” geen werkelijke empirische wetenschap is, maar voor zijn empirische relevantie vergelijkbaar is aan astrologie, alchemie of homeopathie. De bevolking in de UK is generaties lang stelselmatig verkeerd voorgelicht.

Mijn suggestie is dit op SRV te reproduceren. Indien u een NL versie wilt kan ik dit verzorgen.

Mijn suggestie is hoe dan ook een verwijzing naar mijn boek DMDW op te nemen (zie onder).

Op het onderstaande ontving ik nog geen reactie, maar het verzoek van herpublicatie van het RES Newsletter memo is beter. Verwijzing naar die weblogtext hieronder genoemd is dan ook logisch.

Ik doe kopie aan Walther Kok van de NKWP, welke NKWP subsidie aan SRV geeft, terwijl Kok mij meedeelde belangstelling te hebben voor een korte text, welke nu gegeven is. (Waarom bouwen NKWP en SRV dit niet om tot een structurele relatie met een redactiestatuut ?)

Ik doe kopie aan Joost Smits. Smits ziet “politicologie over kiesstelsels” nog steeds als (gamma ?) wetenschap, maar wij hebben nog niet alle argumenten doorgenomen. Ik sta er ook op dat Smits eerst zijn normale werk doet, voor de normale inkomensvoorziening, voordat hij tijd steekt in dit specifieke onderwerp cq. leertraject (bijv. t.a.v. econometrie).

PM. Kent u deze grap uit de DDR-tijd ? In een fabriek voor vrachtwagens en werkmiddelen is er altijd bij sluitingstijd een man die een kruiwagen schroot naar buiten rijdt. Aan de poort is er een inspectie dat het inderdaad waardeloos schroot is. De poortwachter vermoedt dat er wat mis is en dat er wat gesmokkeld wordt, en doet daarom een grondige inspectie, maar vindt niets, en de laat de man iedere keer door, die met een vrolijke grijs goedenavond groet. Op een dag is de man 65, gaat met pensioen, en verlaat de fabriek zonder een kruiwagen met schroot. “Jan,” zegt de poortwachter, “ik zie je vandaag voor het laatst. Zou je me alsjeblieft willen vertellen of je nu iets smokkelde of niet ?” En Jan verklaart bereidwillig: “Je mag het nu wel weten. Ik heb veertig jaar lang iedere dag een kruiwagen uit de fabriek meegenomen.”

Het grapje illustreert het belang van observatie voor empirische wetenschap. Politicologen hebben iedere keer netjes geregistreerd dat er zus en zo verkiezingsuitslagen waren, volgens zus en zo’n electoraal systeem (er is een lading schroot naar buiten gebracht), maar ze hebben niet geobserveerd dat er bij “first past the post” mensenrechten worden geschonden (de kruiwagen). Mechanismen zijn beschreven, maar het cruciale gegeven is niet scherp gecommuniceerd. Hoe die blinde vlek is ontstaan, is voer voor historici. Zaak is nu dat wetenschappers de bevolking adequaat inlichten.

Laat ik zeggen dat ik een ongedefinieerde weerstand ervaar. Mag ik u dringend verzoeken om u daarover communicatief op te stellen, want het is overduidelijk een belangrijke zaak.

[ het onderstaande: email van 14 oktober ]”

Tom Louwerse cc Tom van der Meer slaat wild om zich heen

De reactie van Louwerse van 18 oktober 2018, cc dezelfden, geeft het negeren van kritiek, het lasteren en de lezers misleiden. Wellicht heeft Louwerse het bericht geheel zelf geschreven maar het is logischer om te vermoeden dat het eerst is afgestemd. Daar heeft SRV toch enkele uren voor gehad. Van der Meer mag zeggen wat hij ervan vindt.

“We hebben kennis genomen van uw verzoek, maar we zullen het stuk niet in een Nederlandse versie plaatsen op SRV.

Allereerst publiceren we in beginsel alleen originele stukken, geen (vertalingen van) elders eerder gepubliceerde artikelen. Daarnaast is Stuk Rood Vlees primair een blog door politieke (en andere sociale) wetenschapers die in de academie actief zijn. Middels het blog willen wij academisch politicologisch onderzoek aan de actualiteit koppelen, zo schrijven we ook in onze ‘mission statement’.

De belangrijkste reden is gelegen in het feit dat u in het gesuggereerde stuk verregaande uitspraken doet die u niet of zeer minimaal onderbouwt. Stevige uitspraken vergen een gedegen onderbouwing en die ontbreekt, zeker waar het gaat om de status van de politicologie als wetenschap. Als u onze discipline vergelijkt met “astrologie, alchemie of homeopathie”, wees dan niet verbaasd dat mijn vakgenoten en ik ervoor kiezen om onze tijd anders te besteden dan u van een antwoord te voorzien. Er is ook onder politicologen zeker debat over de grondslagen en methoden van de politicologie, maar dat debat wordt gevoerd op basis van een stevig begrip van de materie en argumenten.”

Laten we deze inbreuk op de integriteit van wetenschap stap voor stap doornemen.

Bij een geesteswetenschappelijke invalshoek tot politicologie is er ook de invloed van juristen met staatsrecht, en kan de academicus overgaan tot gegoochel met woorden waarin subtiele betekenissen van woorden worden misbruikt of juist veranderd alsof het drijfzand is. Kijk hoe geschiedkundige Mark Rutte met woorden kan goochelen. Bedenk ook dat wiskundigen alleen maar juristen van getal en ruimte zijn. Het is juist de empirische wetenschap die leert dat je consistent scherpe termen nodig hebt om de realiteit te beschrijven.

Alleen orgineel

Wellicht is het zo dat SRV in beginsel alleen originele stukken opneemt, maar in de praktijk zijn er bij SRV on-originele berichten, zie bijv. “Electorale geografie in Duitsland” door Hakhverdian op 30 augustus 2013 waarin alleen een nieuwtje wordt doorverteld. Wanneer de redactie het memo in de RES Newsletter niet wil reproduceren dan kan men ook zo’n berichtje plaatsen. Het aanbod van een vertaling is alleen service.

Dit argument tot afwijzing is een grove leugen.

Primair academici, politicologie en sociale wetenschappen

Primair is een woord dat toe lijkt te laten dat er ook een secundair kan zijn. Dus het hoeft een bijdrage van mij niet uit te sluiten.

Het “mission statement” is getekend door de redactie van politicologische herkomst maar er zijn ook auteurs van diverse aard. Er bestaat een conventie dat de term “sociale wetenschappen” geen betrekking heeft op economie, maar waarom die plotselinge barriere t.a.v. economie ? Op dezelfde wijze is “politicologie” geen “Public Choice”, ook al zijn de onderwerpen hetzelfde. Toch lijkt het me onverantwoord om een bijdrage af te wijzen alleen wegens de “nestgeur”.

En consistent is de uitspraak niet. Zie hierboven voor de voorbeelden van Nate Silver en de Monkey Cage. Zelfs de penningmeester en voorzitter a.i. van de NKWP Jasper Blom is vooral econoom met nu een verbreding. Louwerse stelt het “mission statement” verkeerd voor of is vergeten wat het was of heeft iets ondertekend wat hij niet bedoelde. Maar ja, SRV wil doen “zoals” Nate Silver en Monkey Cage. Een ezel die zich wil gedragen zoals een paard blijft toch een ezel.

Ik ben momenteel niet aan een universiteit verbonden, maar was dit wel (Erasmus universiteit), en ik ben nog steeds wetenschapper. Het Politicologenetmaal was in Leiden. Deelnemers waren ook van andere instellingen dan universiteiten, zoals peilingbureau Kantar – NIPO, of ook workshop organisator Joost Smits zelf. Wil Louwerse beweren dat hij het Centraal Planbureau niet als wetenschappelijk ziet ? Dus de beperking door Louwerse tot alleen universiteit is kunstmatig en formalistisch.

Ja, formeel ben ik nu niet aan een universiteit verbonden. Een goed ad hominem argument om niet naar de inhoud te kijken. Formeel is verbondenheid aan een universiteit slechts een voldoende argument maar niet noodzakelijk. Praktisch is verbondenheid aan een universiteit zelfs een onvoldoende argument.

Onderbouwing, stevig begrip van de materie en argumenten

De bewering dat in het memo in de RES Newsletter een onderbouwing ontbreekt is een grove onwaarheid, zie de verwijzingen aldaar naar het onderzoek van 2016-2018, en de verwijzingen daarin naar het werk van anderen.

De bewering dat ik geen stevig begrip van de materie en argumenten zou hebben, is een grove onwaarheid. Juist dat begrip brengt mij tot de diagnose dat “politicologie over kiesstelsels” een pseudo-wetenschap is.

Louwerse heeft er niet naar gekeken. Hij beweert maar wat. Hij vindt de diagnose bij voorbaat zo belachelijk dat hij er zijn tijd niet aan wil besteden.

Maar hij wil wel zijn tijd eraan besteden om aan de secretaris van de NKWP en zo aan bestuur en leden van de NKWP te gaan lasteren dat onderbouwing ontbreekt en dat ik maar uit mijn nek sta te kletsen.

Mijn antwoord van 18 oktober 2018

Eerder zond ik op 18 oktober een protest aan Louwerse (en deze weblog tekst is daarvan een uitwerking):

“Ik ben een wetenschapper en natuurlijk geef ik een onderbouwing. Mijn [argumenten] zijn ook gebaseerd op basis van een stevig begrip van de materie en argumenten. U reageert onwetenschappelijk door te suggereren dat ik geen wetenschapper zou zijn en dat er geen onderbouwing zou zijn.

Op zijn minst zou een eerste stap zijn om te vragen waar de onderbouwing staat. Het staat in het artikel: de verwijzing naar (2018a). Maar wanneer u meent dat u het niet ziet, dan kunt u er op zijn minst eerst naar vragen. Natuurlijk kun je een onderbouwing van vele pagina’s niet in SRV opnemen. Maar het artikel in de Newsletter heeft dezelfde structuur als bijdragen voor SRV: een overzicht van het inzicht, en verwijzing naar onderliggende stukken.

Vervolgens is het gebruikelijk in de wetenschap om via gedachtenwisseling, experiment en observatie te komen tot consensus. Ik geef expliciet aan dat ik een nieuwe ontdekking heb gedaan. Wat u nu doet is een onwelgevallige melding doodzwijgen. Dit past niet bij wetenschap. Door de melding kunnen andere naar de argumenten gaan kijken, en krijgt de nieuwe consensus een kans.

Hoezo zou ik niet “in de academie actief zijn” ? Was dat Politicologenetmaal 2018 niet aan de Leidse universiteit ? Had ik geen aanstelling aan de Erasmus universiteit en Erasmus MC (Markov simulaties) ?

Gaat u nu werkelijk de censuur van wetenschap door de directie van het CPB en het onheuse ontslag gebruiken om te stellen dat ik geen wetenschapper zou zijn, in plaats van dat SRV protesteert tegen censuur van onderzoek dat ook voor politicologie relevant is ?

PM. Het kan zijn dat u niet bekend bent met mijn brief aan het bestuur van de NKWP ?

Ik verzoek u te corrigeren.”

Tom Louwerse cc Tom van der Meer slaat verder om zich heen

Hierop antwoordt Louwerse, ook weer op 18 oktober 2018, met voortzetting van de onwaarheid en laster aan de secretaris Walther Kok van de NKWP:

“Blijkbaar hebben wij een heel ander idee van wat wij als wetenschappelijk beschouwen. Ik heb u duidelijk gemaakt waarom wij uw stuk niet zullen plaatsen. Eén verduidelijking: met ‘actief in de academie’ refereer ik aan het feit dat we vooral stukken publiceren van (sociaal) wetenschappers die aan een universiteit zijn aangesteld, omdat we de verbinding tussen universiteit en publiek willen versterken. De keuze om uw stuk niet in vertaling op onze blog te publiceren heeft niets met censuur te maken (uw stuk is nota bene al elders gepubliceerd), maar is een redactionele keuze gezien de doelstellingen van ons weblog. Ik heb geen behoefte aan enige verdere discussie.”

We zien weer het juridisch manipulatieve van een geesteswetenschapper. En verdorie, nu ik naar het CV van Louwerse kijk zie ik dat hij zijn propedeuse in rechten heeft gehaald, zodat ik begin te vermoeden dat hij geen wiskunde B op school heeft gehad. Bij zo’n propedeuse dient men een student denkelijk eerst opnieuw op te voeden voordat hij of zij kan gaan begrijpen wat empirische wetenschap is.

  • Louwerse trekt zijn laster dus niet in.
  • Hij maakt wel de terugtrekkende beweging door zich te concentreren op het feitelijk gegeven dat ik niet aan een universiteit ben verbonden, wat hem mogelijk een juridisch gevoel van veiligheid en rechtvaardiging geeft. Maar het is wel in strijd met de voorbeelden van Nate Silver en de Monkey Cage, met researchers van andere instellingen dan universiteiten.
  • Zijn opmerking over een ander idee over wetenschappelijkheid is vaag. Hij kan een ander idee hebben, maar welk ander idee is vaag, en misschien is het idee zelf ook vaag. In het “mission statement” claimt hij met de andere leden van de redactie dat hij een “gigantische nerd” zou zijn, maar hier zien we niet de vaagheid die je van een “nerd” gewend bent, want een echte nerd zou toch veel scherper zijn.

Wanneer Louwerse zichzelf schaart onder de “politicologie over kiesstelsels” (de tak waarnaar ik heb gekeken) en hij zich toch wetenschapper blijft noemen, dan is hij mogelijk een geesteswetenschapper, maar geen harde empirische wetenschapper.

Zijn opmerking over censuur is wonderlijk. Misschien heeft hij mijn opmerking over de censuur door de directie van het CPB niet begrepen ? Die CPB-censuur heeft betrekking op verwant onderzoek, maar niet specifiek op het memo in de RES Newsletter. Ik kan niet reconstrueren hoe mijn alinea over die censuur kan worden omgebouwd en verkeerd kan worden begrepen tot de wijze zoals Louwerse het nu formuleert. Hier wordt een groot vermogen tot misverstaan getoond.

  • In ieder geval is het verschijnen van het memo in de RES Newsletter geen bewijs dat de redactie van SRV geen blokkade pleegt bij het kennisgeven aan lezers van SRV over de inhoud van dit memo.
  • De suggestie dat lezers van SRV altijd de RES Newsletter erop naslaan zodat opname in SRV geen meerwaarde heeft, is manipulatief.
  • De redactie van SRV is wel degelijk doende om de lezers die informatie juist niet te willen geven.
  • Louwerse geeft ook precies het argument waarom: het ontbreken van de nestgeur. Niet de inhoud, want daar heeft hij niet naar gekeken, want hij wist zo al genoeg om te gaan lasteren.

Conclusie

Het bovenstaande geeft in ieder geval deze twee kernpunten:

  • Terwijl SRV claimt een brug van wetenschap naar maatschappij te willen slaan, faalt SRV in 2016-2018 in het bespreken van Brexit, een van de hoofdpunten van de hedendaagse geschiedenis van Europa. Men reduceert zich zo tot een reclame-folder en ego-booster voor de ivoren toren, en geldautomaat voor de door de overheid gewenste valorisatie van wetenschap.
  • SRV belazert zowel bestuur en leden van de NKWP als hun lezers, inclusief de koning.
Louwerse-VdMeer-Kok-WA

Louwerse, Van der Meer en belazerde Kok en Koning

Pro memorie

Mijn weblog protesteert tegen de iedere dag voortdurende censuur van de wetenschap sinds 1990 door de directie van het Centraal Planbureau – denk aan: in een woestijn iedere dag verkracht worden. Schrijven over alleen dit protest is voor lezers saai, dus in de praktijk schrijf ik vooral ook over andere dingen. Op mijn weblog maak ik soms ook wel eens een grapje, hopelijk is dat niet verwarrend, en de begrijpende lezer zal er toch wel de serieuze aandachtspunten uit halen. Het grapje over kruiwagens in deze tekst verheldert wat “empirisch waarnemen” betekent, hetgeen dus mankeert in de pseudo-wetenschap van “politicologie over kiesstelsels”. Ik neem ook een voorbeeld aan Montesquieu en zijn “Persische brieven” waarmee hij een blik op de Franse samenleving van toen wierp. En aan Jonathan Swift die Gulliver in vreemde landen liet reizen met bijv. ook een satire op de Royal Society. Hier is mijn boutade over de toespraak die de Koning op 23 oktober 2018 in de Royal Gallery zou kunnen houden. Van belang is nu te constateren dat SRV de Koning wezenlijke informatie onthoudt (het memo in de RES Newsletter, niet per se de satire).

Advertenties

Over Thomas Colignatus

Thomas Cool is an econometrician and teacher in mathematics in Scheveningen, Holland. He uses the name Colignatus is science to distinguish this from his other activitities in commerce or politics. His personal website is http://thomascool.eu
Dit bericht werd geplaatst in Anatomie van Nederland, Democratie. Bookmark de permalink .